ส่อง Feary Thanyarat จากเฟซบุ๊กสู่แบรนด์ของตัวเอง

Feary Thanyarat กับสไตล์ที่เปลี่ยนฉากได้โดยไม่เปลี่ยนตัวเอง

Feary Thanyarat หรือ เฟียร์ ธัญญรัตน์ เจริญพรกิตติ์ธาดา เป็นนางแบบไทยที่หลายคนน่าจะเคยเลื่อนผ่านรูปของเธอมาก่อนโดยไม่รู้ชื่อ สิ่งที่ทำให้ฟีดของเธอน่าดูไม่ใช่เพราะสวยอย่างเดียวนะคะ แต่เพราะเธอเปลี่ยนฉากได้เยอะมาก จากถนนในลอนดอน ไปกำแพงกราฟฟิตี้กรุงเทพ ไปชายหาดตอนแดดเย็น แล้วยังกลับมาอยู่ในห้องนอนกับชุดสบาย ๆ ได้โดยที่คนดูยังรู้ว่าเป็นคนเดิม

เราเลยอยากชวนอ่านฟีดของเธอแบบเป็นมิตรกับตัวเอง คือดูว่าเธอใช้อะไรเป็นตัวยึดในแต่ละภาพ แล้วหยิบหลักนั้นมาใช้กับตู้เสื้อผ้าของเราเองได้บ้าง ระหว่างทางจะมีเรื่องที่เธอเคยเล่าไว้เองกับไทยรัฐตั้งแต่ยังเรียนอยู่ปีสองแทรกอยู่ด้วย เพราะพอรู้ที่มาแล้วภาพพวกนี้จะอ่านสนุกขึ้นเยอะเลยค่ะ

โค้ทสีดำทำงานหนักที่สุดในลุคเดินทาง

ภาพชุดที่ถ่ายในลอนดอนเป็นตัวอย่างที่ชัดมากว่าเสื้อคลุมตัวเดียวช่วยงานได้เยอะแค่ไหน เธอใส่โค้ทสีดำทรงตรง ข้างในเรียบ ไม่มีลาย แล้วปล่อยให้ฉากข้างหลังซึ่งมีทั้งตึกเก่า รถ และคนเดินผ่าน เป็นตัวเล่าเรื่องแทน ผลคือภาพดูเป็นแฟชั่นสตรีททั้งที่จริง ๆ เป็นรูปที่ถือกล้องถ่ายเอง

หลักที่หยิบไปใช้ได้เลยคือ ถ้าฉากรกให้เสื้อผ้าเงียบ ถ้าเสื้อผ้าดังให้ฉากเงียบ เวลาเราไปเที่ยวแล้วอยากได้รูปสวยในที่คนเยอะ ๆ การเลือกเสื้อคลุมสีเข้มทรงดีหนึ่งตัวจะช่วยได้มากกว่าการใส่ลายเยอะ เพราะสีเข้มตัดตัวเราออกจากพื้นหลังทันที และไม่ต้องรอให้คนเดินพ้นเฟรมก่อนถึงจะกดชัตเตอร์ได้

กำแพงกราฟฟิตี้ต้องการเสื้อผ้าที่กล้าสู้

พอเปลี่ยนมาเป็นเซตกราฟฟิตี้ในกรุงเทพ วิธีคิดกลับด้านเลยค่ะ กำแพงมีสีเยอะและมีลายเต็มพื้นที่ ถ้าใส่ชุดเรียบเกินไปคนจะกลืนหายไปกับผนัง เธอเลยเลือกเสื้อลายสก็อตโทนแดงกับกางเกงยีนขาสั้น ซึ่งมีน้ำหนักพอจะยืนคู่กับผนังได้โดยไม่ดูแข่งกัน

ข้อสังเกตที่น่าเอาไปใช้คือเธอไม่ได้เลือกสีที่แรงที่สุดในกำแพง แต่เลือกสีที่อยู่ในตระกูลเดียวกันแล้วเข้มกว่านิดหนึ่ง วิธีนี้ทำให้ภาพดูเป็นชุดเดียวกันทั้งเฟรม ถ้าลองที่บ้านก็ใช้หลักเดียวกันได้ เลือกสีจากฉากมาหนึ่งสี แล้วใส่ในเวอร์ชันที่เข้มขึ้น จะได้ภาพที่กลมกล่อมกว่าการใส่สีตัดกันแรง ๆ

แสงเย็นริมทะเลให้ผิวและผมทำงานแทนเครื่องประดับ

เซตชายหาดของเธอถ่ายช่วงแดดเย็น ซึ่งเป็นเวลาที่ให้แสงอุ่นและเงาที่ไม่แข็ง ในภาพแบบนี้แทบไม่ต้องมีเครื่องประดับอะไรเลย เพราะแสงทำหน้าที่เพิ่มมิติให้ผิวและเส้นผมอยู่แล้ว เธอใส่ชุดลายดอกโทนเหลืองอ่อนซึ่งรับกับสีแสงพอดี ไม่ได้แข่งกับมัน

ถ้าจะลองถ่ายเองบ้าง เวลาคือสิ่งที่สำคัญกว่ากล้อง ช่วงชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ตกให้ผลต่างจากตอนเที่ยงมาก และการหันหน้าเข้าหาแสงเล็กน้อยแทนที่จะหันหลังให้ จะทำให้ดวงตาไม่จมอยู่ในเงา ส่วนสีเสื้อผ้าเลือกโทนอุ่นอ่อน ๆ อย่างครีม เหลืองนวล หรือชมพูอิฐ จะเข้ากับแสงช่วงนี้ที่สุด

จุดเริ่มต้นของเธอคือรูปที่ถ่ายเองแล้วลงเฟซบุ๊ก

ตรงนี้คือส่วนที่เราชอบที่สุดค่ะ เธอเล่ากับไทยรัฐไว้ตรง ๆ ว่า หนูก็ถ่ายรูปตัวเองปกติลงเฟซบุ๊กนะคะ แล้วก็มีช่างภาพมาติดต่อไปถ่ายเรื่อย ๆ เลย ไม่มีการประกวดที่พลิกชีวิต ไม่มีแมวมองมาทัก มีแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ถ่ายรูปตัวเองแล้วลงเป็นปกติ จนวันหนึ่งมีคนเห็น

เซตแรกที่ทำให้คนเริ่มรู้จักคือรูปเสื้อสีชมพูที่ไปอยู่บนเพจ A girl ก่อนจะมีเพจอื่นนำไปลงต่อ เธอบอกเองว่าเพจที่พาเธอมาไกลที่สุดคือ Cup E ที่ลงภาพเซตของเธอตลอด เดือนถัดมา Sanook ก็รายงานว่าชื่อของเธอไปถึงประเทศจีนจากคลิปคัฟเวอร์เพลง PPAP โดยระบุว่าเธอเป็นลูกครึ่งสี่สัญชาติ ไทย จีน ญี่ปุ่น และเกาหลี

เธอพูดถึงงานตัวเองตามจริงตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ

อีกอย่างที่อ่านแล้วนับถือคือเธอไม่ได้พูดถึงงานตัวเองแบบสวยหรูอย่างเดียว ตอนถูกถามว่าจริงจังกับงานถ่ายรูปแค่ไหน เธอตอบว่า หนูคิดว่างานแบบนี้มันไม่มั่นคงนะคะ แล้วเติมว่านาน ๆ ไปช่างภาพก็อาจจะเบื่อหน้าหนูกันหมดแล้วก็ได้ แต่ประโยคถัดมาเธอก็ยืนยันว่า หนูก็จริงจังกับงานนะคะ ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นงานอดิเรกขนาดนั้น

ตอนนั้นเธอยังเรียนอยู่ชั้นปีที่สอง แบ่งเวลาเรียนไว้วันจันทร์ พุธ ศุกร์ แล้วรับงานในวันที่ว่าง เพิ่งไปถ่ายพรีเวดดิ้งที่สิงคโปร์มา และมีงานที่ฮ่องกงรออยู่ พร้อมกับเซ็นสัญญากับผู้จัดการและเริ่มเรียนแอ็กติ้งเพราะบอกเองว่ายังไม่เก่ง ประโยคที่ไทยรัฐยกไปเป็นหัวเรื่องคือ หนูคิดว่าจะก้าวไปข้างหน้าทุกวินาทีค่ะ คงพยายามเท่าที่ทำได้ แต่ไม่ถอยหลังกลับแน่นอน

สิบปีผ่านไป สิ่งที่เธอบอกไว้ก็เกิดขึ้นจริง

ตอนถูกถามว่าทำไมเลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจ เธอตอบสั้น ๆ ว่า เลือกเรียนคณะนี้เพราะหนูอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเองค่ะ อ่านตอนนั้นก็เป็นแค่คำตอบของนักศึกษาคนหนึ่ง แต่พออ่านจากวันนี้แล้วมันคือการบอกล่วงหน้าชัด ๆ เพราะทุกวันนี้ในคำอธิบายบัญชีของเธอมีลิงก์ไปยังแบรนด์เสื้อผ้าชื่อ I LOVE U BAE ซึ่งเป็นแบรนด์ของเธอเอง

ความฝันวัยเด็กที่เธอเล่าไว้ก็ไปทางเดียวกัน เธอบอกว่าอยากโตขึ้นเป็นผู้หญิงทำงานที่ดูแลครอบครัวได้ และพาครอบครัวไปเที่ยวรอบโลก เรื่องเงินเธอก็บอกว่าเก็บเก่งมาตั้งแต่เด็ก อยากได้อะไรต้องเก็บเงินซื้อเอง ฟังแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมคนที่เริ่มจากรูปในเฟซบุ๊กถึงเดินมาถึงการมีแบรนด์ของตัวเองได้

ทุกวันนี้เธอยังทำงานอยู่

สื่อยังตามงานของเธอต่อเนื่องหลังจากนั้น ไทยรัฐสตูดิโอทำคลิปถามตอบกับเธอเมื่อวันที่ 22 เมษายน 2563 และ Kapook มีบทความชุดภาพของเธอเรื่อยมาจนถึงปี 2568 รายงานของ Kapook เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2568 ระบุว่าเธอยังทำงานนางแบบอยู่ และตอนนี้เป็นคุณแม่ลูกสองแล้ว

เรารู้สึกว่าอันนี้เป็นส่วนที่ควรพูดถึงมากกว่าจะข้ามไป เพราะการทำงานสายนี้ต่อได้หลังชีวิตเปลี่ยนไปไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นเองค่ะ มันแปลว่ามีการจัดการเวลา มีงานที่เลือกรับ และมีตัวตนที่คนยังจำได้อยู่ ซึ่งตรงกับสิ่งที่เธอวางไว้ตั้งแต่ตอนตอบคำถามเรื่องคณะที่เลือกเรียนพอดี

ติดตาม Feary Thanyarat จากช่องทางจริง

ภาพเพิ่มเติมของ Feary Thanyarat

คำพูดของเธอ เรื่องการเรียน และจุดเริ่มต้นของงาน อ้างอิงจากบทสัมภาษณ์คอลัมน์สวัสดีแคมปัสของ ไทยรัฐ วันที่ 8 ตุลาคม 2559 เรื่องความนิยมในจีนอ้างอิงจาก Sanook วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 คลิปสัมภาษณ์อ้างอิงจาก ไทยรัฐสตูดิโอ และสถานะปัจจุบันอ้างอิงจาก Kapook วันที่ 7 สิงหาคม 2568 ตรวจล่าสุด 7 กันยายน 2569